Pòkazëjemë tu òbiektë sparłãczoné z òbrzãdama i corocznyma zwëkama, mùzyczné instrumentë i lëdowé zabôwczi.
Mùzyczné instrumentë – pòkazywóné na naszi wëstawie – bazuna, bùrczibas i diôbelsczé skrzëpce wëzwëskiwóné są pò dzys dzéń – zgódno z tradicją – przez kaszëbsczé fòlkloristiczné karna.
Czekawòstką na wëstawie są kaszëbsczé nótë, chtërne znóné są z môłima różnicama na całëch Kaszëbach. Jich pòchòdzenié nie je znóné. Alfabet – nótë spiéwô sã wëmieniwającë nastãpné òbrôzczi, chtërne są na piãcolinii, a pòtemù copô sã do pòczątkù pòwtôrzającë pòzwë òbrôzków w przecywnym czerënkù.
Spiéwka wëzwëskiwónô bëła na rozmajitëch rodzynnëch ùroczëstoscach (np. wieselach). Bëła òna wôżnô apartno jak jesmë bëlë pòd Niemcã, òbczas mòcny germanizacji tutészégò lëdztwa. Pòmôgała òna w ùmòcniwanim rodny kaszëbsczi słowiznë.
W kòritarzu pòkazëjemë téż klëczi – symbòl szôłtësczi władzë – pastursczé krëkwie i mechaniczné zabôwczi m. jin. trôczów. Przë ùżëcym klëczi szôłtës we wsë zwòłiwôł zéńdzenié mieszkańców. Przekazëwónô òd chëczë do chëczë razã z dołączoną kôrtką infòrmòwała lëdzy ò rozmajitëch planach szôłtësa.